احادیث وقف
وَالباقِیاتُ الصّالِحاتُ خَیرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَواباً وخَیرٌ أمَلاً (1)
و نیكىهاى ماندگار از نظر پاداش نزد پروردگارت بهتر و امیدوار كننده تر است.
پیامبر
صلى الله علیه وآله: إذا ماتَ الإنسانُ انقَطَعَ عَمَلُهُ إلّا مِن
ثَلاثٍ: إلّا مِن صَدَقَةٍ جاریَةٍ أو عِلمٍ یُنتَفَعُ بِهِ أو وَلَدٍ
صالِحٍ یَدعُو لَهُ؛ (2)
با مرگ انسان، رشته عملش قطع مىشود، مگر از سه
چیز: صدقه جارى (وماندگار)، دانشى كه مردم از آن بهره مند شوند، و فرزند
نیكوكارى كه برایش دعا كند.
امام على علیه السلام: الصَّدَقَةُ و الحَبسُ ذَخیرَتانِ فَدَعُوهُما لِیَومِ هِما؛ (3)
صدقه و وقف دو ذخیره اند، آنها را براى روز خودشان (قیامت) وانهید.
امام صادق علیه السلام: تَصَدَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله علیه وآله بِأموالٍ جَعَلَها وَقفاً؛ (4)
پیامبر خدا اموالى را صدقه داد و آنها را وقف كرد.

امام
صادق علیه السلام: قَسَمَ رَسولُ اللَّهِصلى الله علیه وآله الْفَیءَ
فَأصابَ عَلِیّاً أرضٌ فَاحتَفَرَ فِیها عَیناً فَخَرَجَ مِنها ماءٌ...
فَقالَ: هِیَ صَدقَةٌ بَتّاً بَتْلاً فی حَجیجِ بَیتِ اللَّهِ و عابِرِ
سَبیلِهِ
لاتُباعُ و لاتُوهَبُ و لاتُورَثُ؛ (5)
پیامبر
خدا غنایم را تقسیم كرد. قطعه زمینى به على رسید. على در آن زمین چشمهاى
حفر كرد و چشمه به آب رسید... حضرت فرمود: «این صدقه (و وقفى) است كه آن را
به طور قطعى (از ملك خویش) جدا كردم و به حاجیان خانه خدا و در راه
ماندگان حجّ، مخصوص گردانیدم؛ نه فروختنى است، نه بخشیدنى و نه ارث بردنى.
پی نوشتها:
1- كهف، آیه 46.2- میزان الحكمه، ح 14287.
3- دعائم الإسلام، ج2، ص340.
4- همان، ص 341.
5- تهذیب الأحكام، ج9، ح 148
منبع: كتاب آیینه یادها